Strona główna Ogólna Wystawy teatralne i zabawa w starożytności

Wystawy teatralne i zabawa w starożytności

81
PODZIEL SIĘ

Zabawa wywierała w I wieku obfity wpływ na masy. Ważne miasta imperium rzymskiego miały teatry, amfiteatry czy też cyrki, a niektóre miały wszelkie te trzy obiekty. W pewnej publikacji można przeczytać: „Widowiska kojarzyły się z niebezpieczeństwem oraz podnieceniem graniczącym z szaleństwem, i bezustannym zalewem krwi”.

Powożący rydwanami mieli stroje o różnych odcieniach, a każda drużyna wyrażała wyznaczoną grupę społeczną lub ewentualnie polityczną. Na widok swych faworytów kibice żywiołowo wiwatowali.

Woźnice radowali się taką renomą, że ludzie ozdabiali swe domy ich portretami, a im samym wypłacano duże kwoty dewiz. W miastach odbywały się też krwawe walki gladiatorów oraz walki z dzikimi zwierzętami, nagminnie toczone bez broni. Przestępców skazanych na śmierć ubierano niekiedy w skóry, co miało ich upodabniać do zwierząt, i rzucano na pożarcie celowo wygłodzonym bestiom; takiej śmierci towarzyszyły niewyobrażalne tortury. Osoby oddające się tak koszmarnej rozrywce, zatraciły wszelkie poczucie etyki.

Budowla, gdzie organizowano różnorodnego typu widowiska oraz przedstawienia sceniczne – tragedie, komedie, przedstawienia taneczne i muzyczne. W teatrach w wielu przypadkach przedstawiano spektakle przeróżnej treści. Teatry zaczęto wznosić w Grecji ok. V w. p.n.e. oraz z czasem wybudowano je w wielu sporych miastach. Bowiem starożytni Grecy tak umiejętnie i cierpliwie konstruowali teatry, publiczność mogła porządnie widzieć oraz słyszeć wystawiane sztuki.

Przedstawienia teatralne wywodziły się ze świąt urodzaju, obchodzonych dla uczczenia żniw i winobrania, oraz z poglądów dotyczących śmierci i odnawiania się życia. Te orgiastyczne uroczystości celebrowano ku czci Dionizosa, mitycznego boga wina i urodzaju.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here